Textos con palabras da terceira

-Rex albanorum

-Corpus humanum

Tertia declinatio (I, II et III)

Imos xogar ao xogo de que declinación son estas palabras:

TERTIA DECLINATIO (I)
TERTIA DECLINATIO (II)
TERTIA DECLINATIO (III)

DAS LUPERCALIAS E DO MES DE FEBREIRO

 FEBRUARIUS: A súa etimoloxía está relacionada coas cerimonias de purificacións que se facían durante este mes. Era logo o mes dedicado a Februa, nai de Marte e deusa das purificacións, ou a Februus, un deus etrusco que era semellante a Plutón deus do mundo subterráneo ou dos mortos. Februarius era o mes de defuntos en Roma. 

Pero  Febreiro tamén era o mes das LUPERCALES

Até finais do século V celebrábase en Roma a festa das Lupercais, unha festa de purificación que tiña lugar o 15 de febreiro, ao remate do ano romano, que comezaba o 1 de marzo. Na celebración, 12 luperques, sacerdotes de Faunus, sacrificaban un chivo ao seu deus na gruta do Lupercal (ao pé do Palatino) onde, segundo a lenda, a loba aleitara aos irmáns Rómulo e Remo. No ano 494, o Papa Xelasio I (492-496), prohibiu e condenou esta festa pagá. Elixiu San Valentín como santo patrón dos noivos e namorados, e publicou que se lle consagraría esta data. Estas Festas Lupercais tamén teñen moito que ver co noso Entroido.

Febreiro é tamén un apelido de Galicia.

AS ORIXES DE SAN VALENTÍN:
Imos tentar responder porque San Valentín ten raíces clásicas:

Alá polo século III d.c. No Imperio Romano gobernaba o  Emperador Claudio II, ao que non se lle ocorreu outra cousa que  prohibir aos mozos casar xa que consideraba que os solteiros eran mellores soldados ao non ter familia ao seu cargo.

Mais  había un sacerdote chamado Valentín que ante tal inxustiza decide levarlle a contraria ao Emperador casando en secreto a parellas de namorados. Este é o motivo de que se considere a San Valentín o patrón dos namorados e a razón de que se celebre o día 14 de febreiro é porque foi o día no  que San Valentín foi executado por desafiar ao Emperador Claudio II. 

Disque o sacerdote foi detido e prendido, e durante o seu cautiverio, Valentín vinculouse de amizade con Xulia, a rapaza do seu carcereiro, unha moza cega. E produciuse un milagre: a rapaza recuperou a vista. Este milagre realizouse exactamente despois de ofrecerlle unhas follas con a forma de corazón e coa seguinte mensaxe: «Do teu Valentín». Morre mártir, decapitado en Roma no ano 268, e enterrouse na Vía Flaminiana,onde logo o papa Xulio I mandou que se construíse máis tarde unha basílica.

Pero claro está temos outras versións...

A tradición presenta outro Valentín que se consagrou como bispo de Terni (Interamnæ) en Umbría, a partir do ano 203. Moi coñecido polos seus milagres e virtudes, foi a Roma invitado por un filósofo chamado Cratón (que era pagán), cuxo fillo sufría dunha enfermidade incurable. O bispo acudiu á súa invitación, prometeulle a curación do fillo coa condición de que se convertese ao cristianismo con toda a súa familia. Aceptada a condición, o bispo púxose a rezar e repentinamente, o rapaz quedou completamente curado. É debido a isto, foi encarcerado en primeiro lugar, logo, negándose a sacrificar os ídolos, despois de encadeado e mallado a paus, foi finalmente decapitado, no ano 273, resultas das persecucións do emperador Aureliano e non de Claudio II, como algúns historiadores cren. O seu corpo foi recollido polos seus discípulos e enterrado a Terni, na vía Flaminia.

Estas son pois a identidade dos dous nomes, a coincidencia dos lugares de sepultura e a semellanza dos martirios na mesma época, conduciron a confundir os dous Valentín nun e único Santo.

Post Aeneam ...

Imos relacionar o relato sobre a Lupa Capitolina coa seguinte árbore xenealóxica.
Identifica os distintos personaxes citados na mesma. Quen eran? Que teñen que ver con Roma?

PRÍAMO:
CREÚSA
ANQUISES:
ENEAS:
IULO ASCANIO:

PROCAS:
NUMITOR ET AMULIO:
REA SILVIA:
ROMULUS:
REMO:

CAIUS IULIUS CAESAR:

-Localiza logo tres ilustracións distintas sobre a LUPA CAPITOLINA.

CUESTIONARIO: AB URBE CONDITA

AENEAS

Est prisca fabula de Italia antiqua: Post Troiae ruinam, Aeneas ab oris Troiae navigat. Saturnia autem dea non Troiae incolas amat. Itaque Aeneas diu per undas errabat. Denique Africae appropinquat. Ibi praeclara regina nautarum adversam fortunam dolet, nautam bene amat. Mox tamen troianae carinae undas rursus secant et ad Italiam navigant. Tandem terra bona et pulchra fessis nautis apparet. Post saevas procellas, nautae et feminae novam patriam videbant. Aeneas subito exclamat: Quid exspectamus? Gratias Fortunae secundae agere debemus. Novam terram patriam vocabimus et sanctam habebimus. Italia nostra erit.

VOCABULA:
a,ab: prep. de, desde.
adversus,a um: contraria.
Aeneas,-ae: Eneas.
Africa,ae:
appareo,-es-ere: aparece.
appropinquo,-as-are: achegarse a (dat.)
autem: conx. por outro lado.
bene: adv. ben, moito.
carina,ae: naves
dea,ae: deusa.
denique: adv. finalmente
diu: adv. perante moito tempo.
doleo,-es-ere: compadecerse
erro,-as-are: andar errante.
exclamo, -as-are: exclama.
exspecto-as-are: esperar.
fessus,-a-um: canso.
 "gratias agere": dar grazas.
habeo,-es-ere: ter
ibi: adv. alí.
incola, -ae: habitante
Italia,-ae: Italia
itaque: adv. Así pois
mox: adv. logo
nauta,ae: navegante.
navigo-as-are: navegar.
noster,-tra,-trum: noso.
ora,ae: ribeira.
patria-ae: patria
praeclarus,-a-um: ilustre
priscus,-a-um: primitiva.
procella,ae: temporal
pulcher, chra,-chrum:fermoso
regina,ae: raíña.
rursus: adv. de novo.
saevus-a-um: terrible.
sanctus-a-um: inviolable.
Saturnia: Xuno, filla de Saturno (Cronos)
seco,-as,-are: cortar.
secundus-a-um: favorable.
subito:adv. de súpeto
tandem:adv. finalmente.
Troia,-ae: Troia.
unda,ae: mar
video,-es-ere: ver.
voco,-as-are: chamar.

INVESTIGATIO:
Despois de ver  os vídeos procura un resumo axeitado da historia de Eneas coas súas ilustracións. Un resumo digno dun bo narrador de mitos, amante da cultura clásica.

O futuro do latín

Falamos de verbo? ou do idioma?

Falemos de ámbalas dúas...

Hoxe hai quen fala latín, en poucos lugares do mundo agás do Vaticano, iniciativas puntuais pero segue sendo un dos eixes de sistemas educativos en centros de prestixio.

Logo o futuro do latín dende hai séculos está en gran medida nas aulas onde dun xeito vivo comenza o cultivo dunha lingua antiga base de linguas neolatinas vivas de gran importancia no mundo, vexamos algún exemplo...

Falemos agora do tempo do verbo latino en futuro.

Lembrade que as preposicións existen

TRABALLANDO COAS PREPOSICIÓNS: Debes fixarte nos exemplos iniciais e logo pasar á ilustración da sala de estar intentando ubicar as distintas mascotas do avó usando correctamente preposicións e as palabras de cada animal no caso correspondente:

Logo  ímonos despedíndo das prácticas coa 1ª e 2ª declinacións en exclusiva:

DOMINI ET SERVI